Chanakya Niti: chapter 7
Seventh chapter: 21 verses in Sanskrit with Roman letters.
This is the seventh chapter of the Chanakya Niti, with 21 verses in the edition we use. We have not written gists for this chapter; the verses are shown in Sanskrit and Roman letters.
अर्थनाशं मनस्तापं गृहिणीचरितानि च । नीचवाक्यं चाऽपमानं मतिमान्न प्रकाशयेत्
arthanāśaṃ manastāpaṃ gṛhiṇīcaritāni ca | nīcavākyaṃ cā'pamānaṃ matimānna prakāśayet
धनधान्मप्रयोगेषु विद्यासंग्रहणेषु च । आहारे व्यवहारे च त्यक्तलज्जा सुखी भवेत्
dhanadhānmaprayogeṣu vidyāsaṃgrahaṇeṣu ca | āhāre vyavahāre ca tyaktalajjā sukhī bhavet
स्न्तोषामृततृप्तानां यत्सुखं शान्तिरेव च । न च तध्दनलुब्धानामितश्चेतश्च धावताम्
sntoṣāmṛtatṛptānāṃ yatsukhaṃ śāntireva ca | na ca tadhdanalubdhānāmitaścetaśca dhāvatām
सन्तोषस्त्रिषु कर्तव्यः स्वदारे भोजने धने । त्रिषु चैव न कर्त्तव्योऽध्ययने जपदानयोः
santoṣastriṣu kartavyaḥ svadāre bhojane dhane | triṣu caiva na karttavyo'dhyayane japadānayoḥ
विप्रयोर्विप्रह्नेश्च दम्पत्यॊः स्वामिभृत्ययोः । अन्तरेण न गन्तव्यं हलस्य वृषभस्म च
viprayorviprahneśca dampatyoḥ svāmibhṛtyayoḥ | antareṇa na gantavyaṃ halasya vṛṣabhasma ca
पादाभ्यां न स्पृशेदग्नि गुरुं ब्राह्मणमेव च । नैव गां च कुमारीन न वृध्दं न शिशुं तथा
pādābhyāṃ na spṛśedagni guruṃ brāhmaṇameva ca | naiva gāṃ ca kumārīna na vṛdhdaṃ na śiśuṃ tathā
हस्ती हस्तसहस्त्रेण शतहस्तेन वाजिनः । श्रृड्गिणी दशहस्तेन देशत्यागेन दुर्जनः
hastī hastasahastreṇa śatahastena vājinaḥ | śrṛḍgiṇī daśahastena deśatyāgena durjanaḥ
हस्ती अंकुशमात्रेण बाजी हस्तेन ताड्यते । श्रृड्गि लकुटहस्ते न खड्गहस्तेन दुर्जनः
hastī aṃkuśamātreṇa bājī hastena tāḍyate | śrṛḍgi lakuṭahaste na khaḍgahastena durjanaḥ
तुष्यन्ति भोजने विप्रा मयूरा घनगर्जिते । साधवः परसम्पत्तौ खलाः परविपत्तिषु
tuṣyanti bhojane viprā mayūrā ghanagarjite | sādhavaḥ parasampattau khalāḥ paravipattiṣu
अनुलोमेन बलिनं प्रतिलोमेन दुर्जन्म् । आत्मतुल्यबलं शत्रुः विनयेन बलेन वा
anulomena balinaṃ pratilomena durjanm | ātmatulyabalaṃ śatruḥ vinayena balena vā
बाहुवीर्य बलं राज्ञो ब्रह्मवित् बली । रूप-यौवन-माधुर्य स्त्रीणां बलमनुत्तमम्
bāhuvīrya balaṃ rājño brahmavit balī | rūpa-yauvana-mādhurya strīṇāṃ balamanuttamam
नाऽत्यन्तं सरलैर्भाव्यं गत्वा पश्य वन्स्थलीम् । छिद्यन्ते सरलास्तत्र कुब्जस्तिष्ठन्ति पादपाः
nā'tyantaṃ saralairbhāvyaṃ gatvā paśya vansthalīm | chidyante saralāstatra kubjastiṣṭhanti pādapāḥ
यत्रोदकस्तत्र वसन्ति हंसा- स्तथव शुष्कं परिवर्जयन्ति । नहंतुल्येन नरेण भाव्यं पुनस्त्यजन्तः पुनराश्र यन्तः
yatrodakastatra vasanti haṃsā- stathava śuṣkaṃ parivarjayanti | nahaṃtulyena nareṇa bhāvyaṃ punastyajantaḥ punarāśra yantaḥ
उपार्जितानां वित्तानां त्याग एव हि रक्षणम् । तडागोदरसंस्थानां परीस्त्र व इवाम्भसाम्
upārjitānāṃ vittānāṃ tyāga eva hi rakṣaṇam | taḍāgodarasaṃsthānāṃ parīstra va ivāmbhasām
यस्यार्स्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्स्थास्तस्य बान्धवाः । यस्यार्थाः स पुमाल्लोके यस्यार्थाः सचजीवति
yasyārsthāstasya mitrāṇi yasyārsthāstasya bāndhavāḥ | yasyārthāḥ sa pumālloke yasyārthāḥ sacajīvati
स्वर्गस्थितानामहि जीवलोके चत्वारि चिह्नानि वसन्ति देहे । दानप्रसंगो मधुरा च वाणी देवार्चनं ब्राह्मणतर्पणं च
svargasthitānāmahi jīvaloke catvāri cihnāni vasanti dehe | dānaprasaṃgo madhurā ca vāṇī devārcanaṃ brāhmaṇatarpaṇaṃ ca
अत्यन्तकोपः कटुता च वाणी दरिद्रता च स्वजनेषु वैरम् । नीचप्रसड्गः कुलहीनसेवा चिह्नानि देहे नरकस्थितानाम्
atyantakopaḥ kaṭutā ca vāṇī daridratā ca svajaneṣu vairam | nīcaprasaḍgaḥ kulahīnasevā cihnāni dehe narakasthitānām
गम्यते यदि मॄगन्द्रमन्दिरं लभ्यते करिकपीलमौक्तिकम् । जम्बुकालयगते च प्राप्यते वस्तुपुच्छखरचर्मखण्डनम्
gamyate yadi mṝgandramandiraṃ labhyate karikapīlamauktikam | jambukālayagate ca prāpyate vastupucchakharacarmakhaṇḍanam
श्वानपुच्छमिच व्यर्थ जीवितं विद्यया विना । न गुह्यगोपने शक्तं न च दंशनिवारणे
śvānapucchamica vyartha jīvitaṃ vidyayā vinā | na guhyagopane śaktaṃ na ca daṃśanivāraṇe
वाचा शौचं च मनसः शौचमिन्द्रियनिग्रहः । सर्वभूते दया शौचमेतच्छौचं परार्थिनाम्
vācā śaucaṃ ca manasaḥ śaucamindriyanigrahaḥ | sarvabhūte dayā śaucametacchaucaṃ parārthinām
पुष्पे गन्धतिले तैलं काष्ठे वह्नि पयो घृतम् । इक्षौ गुडं तथा देहे पश्याऽऽत्मानं विवेकतः
puṣpe gandhatile tailaṃ kāṣṭhe vahni payo ghṛtam | ikṣau guḍaṃ tathā dehe paśyā''tmānaṃ vivekataḥ
The Sanskrit is from a volunteer-made online edition and may contain slips; the gists are our own plain summaries, not a translation. Maxims reflect the society and the views of their time, and some verses about women, birth and class are not views we share; we show the text as it is and do not comment on those verses.