Bhagavad GitaBhagavad Gita Chapter 17: The three kinds of faith
Shraddhatraya Vibhaga Yoga (Chapter 17), 28 verses in Sanskrit with Roman letters.
What this chapter is about
Faith, too, is of three kinds according to a person's nature. Krishna describes how the three gunas colour food, sacrifice, austerity and charity. Austerity of the body, speech and mind is described in turn: respect for teachers, cleanliness, non-violence; truthful, pleasant and beneficial speech; calmness, silence, self-control. The chapter ends with the meaning of the syllables Om, Tat and Sat, and the statement that any act done without faith is "asat", of no worth here or hereafter.
This chapter has 28 verses. The verses that have a page with meaning and explanation are: 17.15.
All 28 verses
ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विताः
तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्त्वमाहो रजस्तमः
ye śāstravidhimutsṛjya yajante śraddhayānvitāḥ
teṣāṃ niṣṭhā tu kā kṛṣṇa sattvamāho rajastamaḥ
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा
सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां शृणु
trividhā bhavati śraddhā dehināṃ sā svabhāvajā
sāttvikī rājasī caiva tāmasī ceti tāṃ śṛṇu
सत्त्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः
sattvānurūpā sarvasya śraddhā bhavati bhārata
śraddhāmayo'yaṃ puruṣo yo yacchraddhaḥ sa eva saḥ
यजन्ते सात्त्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः
प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः
yajante sāttvikā devānyakṣarakṣāṃsi rājasāḥ
pretānbhūtagaṇāṃścānye yajante tāmasā janāḥ
अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः
दम्भाहंकारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः
aśāstravihitaṃ ghoraṃ tapyante ye tapo janāḥ
dambhāhaṃkārasaṃyuktāḥ kāmarāgabalānvitāḥ
कर्षयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः
मां चैवान्तःशरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान्
karṣayantaḥ śarīrasthaṃ bhūtagrāmamacetasaḥ
māṃ caivāntaḥśarīrasthaṃ tānviddhyāsuraniścayān
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः
यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं शृणु
āhārastvapi sarvasya trividho bhavati priyaḥ
yajñastapastathā dānaṃ teṣāṃ bhedamimaṃ śṛṇu
आयुःसत्त्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः
रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराः सात्त्विकप्रियाः
āyuḥsattvabalārogyasukhaprītivivardhanāḥ
rasyāḥ snigdhāḥ sthirā hṛdyā āhārāḥ sāttvikapriyāḥ
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः
आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः
kaṭvamlalavaṇātyuṣṇatīkṣṇarūkṣavidāhinaḥ
āhārā rājasasyeṣṭā duḥkhaśokāmayapradāḥ
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत्
उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम्
yātayāmaṃ gatarasaṃ pūti paryuṣitaṃ ca yat
ucchiṣṭamapi cāmedhyaṃ bhojanaṃ tāmasapriyam
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते
यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः
aphalākāṅkṣibhiryajño vidhidṛṣṭo ya ijyate
yaṣṭavyameveti manaḥ samādhāya sa sāttvikaḥ
अभिसंधाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत्
इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम्
abhisaṃdhāya tu phalaṃ dambhārthamapi caiva yat
ijyate bharataśreṣṭha taṃ yajñaṃ viddhi rājasam
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम्
श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते
vidhihīnamasṛṣṭānnaṃ mantrahīnamadakṣiṇam
śraddhāvirahitaṃ yajñaṃ tāmasaṃ paricakṣate
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम्
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत्
स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते
anudvegakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yat
svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyate
Meaning: Speech that does not cause distress, that is truthful, pleasant and beneficial, and the regular practice of study: this is called austerity of speech. Read the explanation
मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते
manaḥ prasādaḥ saumyatvaṃ maunamātmavinigrahaḥ
bhāvasaṃśuddhirityetattapo mānasamucyate
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्त्रिविधं नरैः
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्त्विकं परिचक्षते
śraddhayā parayā taptaṃ tapastattrividhaṃ naraiḥ
aphalākāṅkṣibhiryuktaiḥ sāttvikaṃ paricakṣate
सत्कारमानपूजार्थं तपो दम्भेन चैव यत्
क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम्
satkāramānapūjārthaṃ tapo dambhena caiva yat
kriyate tadiha proktaṃ rājasaṃ calamadhruvam
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम्
mūḍhagrāheṇātmano yatpīḍayā kriyate tapaḥ
parasyotsādanārthaṃ vā tattāmasamudāhṛtam
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम्
dātavyamiti yaddānaṃ dīyate'nupakāriṇe
deśe kāle ca pātre ca taddānaṃ sāttvikaṃ smṛtam
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः
दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम्
yattu pratyupakārārthaṃ phalamuddiśya vā punaḥ
dīyate ca parikliṣṭaṃ taddānaṃ rājasaṃ smṛtam
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते
असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम्
adeśakāle yaddānamapātrebhyaśca dīyate
asatkṛtamavajñātaṃ tattāmasamudāhṛtam
ॐतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः
ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा
oṃtatsaditi nirdeśo brahmaṇastrividhaḥ smṛtaḥ
brāhmaṇāstena vedāśca yajñāśca vihitāḥ purā
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः
प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम्
tasmādomityudāhṛtya yajñadānatapaḥkriyāḥ
pravartante vidhānoktāḥ satataṃ brahmavādinām
तदित्यनभिसन्धाय फलं यज्ञतपःक्रियाः
दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः
tadityanabhisandhāya phalaṃ yajñatapaḥkriyāḥ
dānakriyāśca vividhāḥ kriyante mokṣakāṅkṣibhiḥ
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रयुज्यते
प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते
sadbhāve sādhubhāve ca sadityetatprayujyate
praśaste karmaṇi tathā sacchabdaḥ pārtha yujyate
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते
कर्म चैव तदर्थीयं सदित्येवाभिधीयते
yajñe tapasi dāne ca sthitiḥ saditi cocyate
karma caiva tadarthīyaṃ sadityevābhidhīyate
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत्
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह
aśraddhayā hutaṃ dattaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ ca yat
asadityucyate pārtha na ca tatpretya no iha