Bhagavad GitaBhagavad Gita Chapter 12: The yoga of devotion
Bhakti Yoga (Chapter 12), 20 verses in Sanskrit with Roman letters.
What this chapter is about
Arjuna asks whether those who worship the personal form or the unmanifest are better. Krishna says those who fix their mind on him with faith are the best, but the path to the unmanifest is difficult for embodied beings. He gives steps for those who cannot do the highest: practice, then work for him, then give up the fruit of action. The second half is a famous portrait of the devotee who is dear to him: free from hatred, friendly and compassionate, free from possessiveness and ego, equal in pleasure and pain, forgiving, content, and who neither troubles the world nor is troubled by it.
This chapter has 20 verses. The verses that have a page with meaning and explanation are: 12.13, 12.15.
All 20 verses
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते
ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः
evaṃ satatayuktā ye bhaktāstvāṃ paryupāsate
ye cāpyakṣaramavyaktaṃ teṣāṃ ke yogavittamāḥ
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः
mayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate
śraddhayā parayopetāste me yuktatamā matāḥ
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम्
ye tvakṣaramanirdeśyamavyaktaṃ paryupāsate
sarvatragamacintyaṃ ca kūṭasthamacalaṃ dhruvam
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः
saṃniyamyendriyagrāmaṃ sarvatra samabuddhayaḥ
te prāpnuvanti māmeva sarvabhūtahite ratāḥ
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम्
अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते
kleśo'dhikatarasteṣāmavyaktāsaktacetasām
avyaktā hi gatirduḥkhaṃ dehavadbhiravāpyate
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi saṃnyasya matparāḥ
ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt
bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः
mayyeva mana ādhatsva mayi buddhiṃ niveśaya
nivasiṣyasi mayyeva ata ūrdhvaṃ na saṃśayaḥ
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम्
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनंजय
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram
abhyāsayogena tato māmicchāptuṃ dhanaṃjaya
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यसि
abhyāse'pyasamartho'si matkarmaparamo bhava
madarthamapi karmāṇi kurvansiddhimavāpsyasi
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान्
athaitadapyaśakto'si kartuṃ madyogamāśritaḥ
sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम्
śreyo hi jñānamabhyāsājjñānāddhyānaṃ viśiṣyate
dhyānātkarmaphalatyāgastyāgācchāntiranantaram
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च
निर्ममो निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी
adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca
nirmamo nirahaṃkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī
Meaning: One who hates no being, who is friendly and compassionate, free from possessiveness and ego, equal in pain and pleasure, and forgiving... Read the explanation
संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः
saṃtuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍhaniścayaḥ
mayyarpitamanobuddhiryo madbhaktaḥ sa me priyaḥ
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः
yasmānnodvijate loko lokānnodvijate ca yaḥ
harṣāmarṣabhayodvegairmukto yaḥ sa ca me priyaḥ
Meaning: One by whom the world is not disturbed and who is not disturbed by the world, and who is free from joy, anger, fear and agitation, is dear to me. Read the explanation
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः
anapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ
sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati
śubhāśubhaparityāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः
samaḥ śatrau ca mitre ca tathā mānāpamānayoḥ
śītoṣṇasukhaduḥkheṣu samaḥ saṅgavivarjitaḥ
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येन केनचित्
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः
tulyanindāstutirmaunī santuṣṭo yena kenacit
aniketaḥ sthiramatirbhaktimānme priyo naraḥ
ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः
ye tu dharmyāmṛtamidaṃ yathoktaṃ paryupāsate
śraddadhānā matparamā bhaktāste'tīva me priyāḥ