Chanakya Niti: chapter 15
Fifteenth chapter: 19 verses in Sanskrit with Roman letters.
This is the fifteenth chapter of the Chanakya Niti, with 19 verses in the edition we use. We have not written gists for this chapter; the verses are shown in Sanskrit and Roman letters.
यस्य चितं द्रवीभूतं कृपया सर्वजन्तुषु । तस्य ज्ञानेन मोक्षेण किं जटाभस्मलेपनैः
yasya citaṃ dravībhūtaṃ kṛpayā sarvajantuṣu | tasya jñānena mokṣeṇa kiṃ jaṭābhasmalepanaiḥ
एकमेवाक्षरं यस्तु गुरुः शिष्यं प्रबोधयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद् दत्त्वा चानृणी भवेत्
ekamevākṣaraṃ yastu guruḥ śiṣyaṃ prabodhayet | pṛthivyāṃ nāsti taddravyaṃ yad dattvā cānṛṇī bhavet
खलानां कण्टकानां च द्विविधैव प्रतिक्रिया । उपानद् मुखभङ्गो वा दूरतैव विसर्जनम्
khalānāṃ kaṇṭakānāṃ ca dvividhaiva pratikriyā | upānad mukhabhaṅgo vā dūrataiva visarjanam
कुचैलिनं दन्तमलोपधारिणां बह्वाशिनंनिष्ठुरभाषिणां च । सूर्योदये वाऽस्तमिते शयानं विमुञ्चति श्रीर्यदि चक्रपाणिः
kucailinaṃ dantamalopadhāriṇāṃ bahvāśinaṃniṣṭhurabhāṣiṇāṃ ca | sūryodaye vā'stamite śayānaṃ vimuñcati śrīryadi cakrapāṇiḥ
त्यजन्ति मित्राणि धनैर्विहीनं दाराश्च भृत्याश्च सुहृज्जनाश्च । तं चार्थवन्तं पुनराश्रयन्ते । ह्यर्थो हि लोके पुरुषस्य बन्धुः
tyajanti mitrāṇi dhanairvihīnaṃ dārāśca bhṛtyāśca suhṛjjanāśca | taṃ cārthavantaṃ punarāśrayante | hyartho hi loke puruṣasya bandhuḥ
अन्यायोपार्जितं द्रव्यं दश वर्षाणि तिष्ठति । प्राप्ते एकादशे वर्षे समूलं च विनश्यति
anyāyopārjitaṃ dravyaṃ daśa varṣāṇi tiṣṭhati | prāpte ekādaśe varṣe samūlaṃ ca vinaśyati
अयुक्तं स्वामिनो युक्तं युक्तं नीचस्य दूषणम् । अमृतं राहवे मृत्युर्विषं शंकरभूषणम्
ayuktaṃ svāmino yuktaṃ yuktaṃ nīcasya dūṣaṇam | amṛtaṃ rāhave mṛtyurviṣaṃ śaṃkarabhūṣaṇam
तद्भोजनं यद् द्विजभुक्तशेषं तत्सौहृदं यत्क्रियते परस्मिन् । सा प्राज्ञता या न करोति पापं दम्भं विना यः क्रियते पापं दम्भं विना यः क्रियते स धर्मः
tadbhojanaṃ yad dvijabhuktaśeṣaṃ tatsauhṛdaṃ yatkriyate parasmin | sā prājñatā yā na karoti pāpaṃ dambhaṃ vinā yaḥ kriyate pāpaṃ dambhaṃ vinā yaḥ kriyate sa dharmaḥ
मणिर्लुण्ठति पादाग्रे काचः शिरसि धार्यते । क्रय विक्रयवेलायां काचः काचो मणिर्मणिः
maṇirluṇṭhati pādāgre kācaḥ śirasi dhāryate | kraya vikrayavelāyāṃ kācaḥ kāco maṇirmaṇiḥ
अनन्तंशास्त्रं बहुलाश्च विद्याः अल्पं च कालो बहुविघ्नता च । यत्सारभूतं तदुपासनीयं, हंसो यथा क्षीरमिवम्बुमध्यात्
anantaṃśāstraṃ bahulāśca vidyāḥ alpaṃ ca kālo bahuvighnatā ca | yatsārabhūtaṃ tadupāsanīyaṃ, haṃso yathā kṣīramivambumadhyāt
दूरागतं पथि श्रान्तं वृथा च गृहमागतम् । अनर्चयित्वा यो भुङ्क्ते स वै चाण्डाल उच्यते
dūrāgataṃ pathi śrāntaṃ vṛthā ca gṛhamāgatam | anarcayitvā yo bhuṅkte sa vai cāṇḍāla ucyate
पठन्ति चतुरो वेदान् धर्मशास्त्राण्यनेकशः । आत्मानं नैव जानन्ति दवी पाकरसं यथा
paṭhanti caturo vedān dharmaśāstrāṇyanekaśaḥ | ātmānaṃ naiva jānanti davī pākarasaṃ yathā
धन्या द्विजमयि नौका विपरीता भवार्णवे । तरन्त्यधोगताः सर्वे उपरिस्थाः पतन्त्यधः
dhanyā dvijamayi naukā viparītā bhavārṇave | tarantyadhogatāḥ sarve uparisthāḥ patantyadhaḥ
अयममृतनिधानं नायकोऽप्यौषधीनां । अमृतमयशरीरः कान्तियुक्तोऽपि चन्द्रः ॥ भवति विगतरश्मिर्मण्डलं प्राप्य भानोः । परसदननिविष्टः को लघुत्वं न याति
ayamamṛtanidhānaṃ nāyako'pyauṣadhīnāṃ | amṛtamayaśarīraḥ kāntiyukto'pi candraḥ || bhavati vigataraśmirmaṇḍalaṃ prāpya bhānoḥ | parasadananiviṣṭaḥ ko laghutvaṃ na yāti
अलिरयं नलिनीदलमध्यगः कमलिनीमकरन्दमदालसः । विधिवशात्परदेशमुपागतः कुटजपुष्परसं बहु मन्यते
alirayaṃ nalinīdalamadhyagaḥ kamalinīmakarandamadālasaḥ | vidhivaśātparadeśamupāgataḥ kuṭajapuṣparasaṃ bahu manyate
पीतः क्रुध्देन तातश्चरणतलहता वल्लभो येन रोषा- दाबाल्याद्विप्रवर्यैः स्ववदनविवरे धार्यते वैरिणी में । गेहं मे छेदयन्ति प्रतिदिवसमुमाकान्तपूजानिमित्तं तस्मात्खिन्नासदात्हंद्विजकुलनिलयं नाथ युक्तं त्यजामि
pītaḥ krudhdena tātaścaraṇatalahatā vallabho yena roṣā- dābālyādvipravaryaiḥ svavadanavivare dhāryate vairiṇī meṃ | gehaṃ me chedayanti pratidivasamumākāntapūjānimittaṃ tasmātkhinnāsadāthaṃdvijakulanilayaṃ nātha yuktaṃ tyajāmi
बंधनानि खलु सन्ति बहूनि प्रेमरज्जुकृतबन्धनमन्यत् । दारुभेदनिपुणोऽपिषण्डघ्निर्निष्क्रियोभवति पंकजकोशे
baṃdhanāni khalu santi bahūni premarajjukṛtabandhanamanyat | dārubhedanipuṇo'piṣaṇḍaghnirniṣkriyobhavati paṃkajakośe
छिन्नोऽपि चंदनतरुर्न जहाति गन्धं वृध्दोऽपि वारणपतिर्न जहाति लीलाम् । यंत्रार्पितो मधुरतां न जहाति चेक्षुः क्षीणोऽपि न त्यजति शीलगुणान् कुलीनः
chinno'pi caṃdanatarurna jahāti gandhaṃ vṛdhdo'pi vāraṇapatirna jahāti līlām | yaṃtrārpito madhuratāṃ na jahāti cekṣuḥ kṣīṇo'pi na tyajati śīlaguṇān kulīnaḥ
उर्व्यां कोऽपि महीधरो लघुतरो दोर्भ्यां धृतो लीलया तेन त्वांदिवि भूतले च ससतं गोवर्धनी गीयसे । त्वां त्रैलोक्यधरं वहामि कुचयोरग्रेण तद् गण्यते किंवा केशव भाषणेन बहुनापुण्यैर्यशो लभ्यते
urvyāṃ ko'pi mahīdharo laghutaro dorbhyāṃ dhṛto līlayā tena tvāṃdivi bhūtale ca sasataṃ govardhanī gīyase | tvāṃ trailokyadharaṃ vahāmi kucayoragreṇa tad gaṇyate kiṃvā keśava bhāṣaṇena bahunāpuṇyairyaśo labhyate
The Sanskrit is from a volunteer-made online edition and may contain slips; the gists are our own plain summaries, not a translation. Maxims reflect the society and the views of their time, and some verses about women, birth and class are not views we share; we show the text as it is and do not comment on those verses.