Bhagavad GitaBhagavad Gita Chapter 9: The royal knowledge and royal secret
Raja Vidya Raja Guhya Yoga (Chapter 9), 34 verses in Sanskrit with Roman letters.
What this chapter is about
Krishna calls this the most confidential knowledge, easy to practise and giving results at once. The whole universe is pervaded by him in an unmanifest form; beings rest in him, yet he does not rest in them. Even a leaf, flower, fruit or water offered with love is accepted. He declares that he is equal to all beings, that even a person of bad conduct who worships him with undivided love should be seen as good, because that person soon becomes righteous. He promises to provide and protect for those who are constantly devoted.
This chapter has 34 verses. The verses that have a page with meaning and explanation are: 9.22, 9.26.
All 34 verses
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात्
idaṃ tu te guhyatamaṃ pravakṣyāmyanasūyave
jñānaṃ vijñānasahitaṃ yajjñātvā mokṣyase'śubhāt
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम्
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम्
rājavidyā rājaguhyaṃ pavitramidamuttamam
pratyakṣāvagamaṃ dharmyaṃ susukhaṃ kartumavyayam
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि
aśraddadhānāḥ puruṣā dharmasyāsya parantapa
aprāpya māṃ nivartante mṛtyusaṃsāravartmani
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः
mayā tatamidaṃ sarvaṃ jagadavyaktamūrtinā
matsthāni sarvabhūtāni na cāhaṃ teṣvavasthitaḥ
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम्
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः
na ca matsthāni bhūtāni paśya me yogamaiśvaram
bhūtabhṛnna ca bhūtastho mamātmā bhūtabhāvanaḥ
यथाकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान्
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय
yathākāśasthito nityaṃ vāyuḥ sarvatrago mahān
tathā sarvāṇi bhūtāni matsthānītyupadhāraya
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम्
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम्
sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām
kalpakṣaye punastāni kalpādau visṛjāmyaham
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात्
prakṛtiṃ svāmavaṣṭabhya visṛjāmi punaḥ punaḥ
bhūtagrāmamimaṃ kṛtsnamavaśaṃ prakṛtervaśāt
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु
na ca māṃ tāni karmāṇi nibadhnanti dhanaṃjaya
udāsīnavadāsīnamasaktaṃ teṣu karmasu
मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम्
हेतुनानेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते
mayādhyakṣeṇa prakṛtiḥ sūyate sacarācaram
hetunānena kaunteya jagadviparivartate
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम्
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम्
avajānanti māṃ mūḍhā mānuṣīṃ tanumāśritam
paraṃ bhāvamajānanto mama bhūtamaheśvaram
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः
moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ
rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम्
mahātmānastu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ
bhajantyananyamanaso jñātvā bhūtādimavyayam
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते
satataṃ kīrtayanto māṃ yatantaśca dṛḍhavratāḥ
namasyantaśca māṃ bhaktyā nityayuktā upāsate
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते
एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम्
jñānayajñena cāpyanye yajanto māmupāsate
ekatvena pṛthaktvena bahudhā viśvatomukham
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाहमहमौषधम्
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम्
ahaṃ kraturahaṃ yajñaḥ svadhāhamahamauṣadham
mantro'hamahamevājyamahamagnirahaṃ hutam
पिताहमस्य जगतो माता धाता पितामहः
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक्साम यजुरेव च
pitāhamasya jagato mātā dhātā pitāmahaḥ
vedyaṃ pavitramoṃkāra ṛksāma yajureva ca
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत्
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम्
gatirbhartā prabhuḥ sākṣī nivāsaḥ śaraṇaṃ suhṛt
prabhavaḥ pralayaḥ sthānaṃ nidhānaṃ bījamavyayam
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोकमश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान्
traividyā māṃ somapāḥ pūtapāpā yajñairiṣṭvā svargatiṃ prārthayante
te puṇyamāsādya surendralokamaśnanti divyāndivi devabhogān
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना गतागतं कामकामा लभन्ते
te taṃ bhuktvā svargalokaṃ viśālaṃ kṣīṇe puṇye martyalokaṃ viśanti
evaṃ trayīdharmamanuprapannā gatāgataṃ kāmakāmā labhante
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्
ananyāścintayanto māṃ ye janāḥ paryupāsate
teṣāṃ nityābhiyuktānāṃ yogakṣemaṃ vahāmyaham
Meaning: For those who think of me alone and worship me without any other thought, I carry what they lack and preserve what they have. Read the explanation
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम्
ye'pyanyadevatābhaktā yajante śraddhayānvitāḥ
te'pi māmeva kaunteya yajantyavidhipūrvakam
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते
ahaṃ hi sarvayajñānāṃ bhoktā ca prabhureva ca
na tu māmabhijānanti tattvenātaścyavanti te
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम्
yānti devavratā devānpitṝnyānti pitṛvratāḥ
bhūtāni yānti bhūtejyā yānti madyājino'pi mām
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः
patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ yo me bhaktyā prayacchati
tadahaṃ bhaktyupahṛtamaśnāmi prayatātmanaḥ
Meaning: Whoever offers me with devotion a leaf, a flower, a fruit or water, I accept that offering of love from the one whose heart is pure. Read the explanation
यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत्
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम्
yatkaroṣi yadaśnāsi yajjuhoṣi dadāsi yat
yattapasyasi kaunteya tatkuruṣva madarpaṇam
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि
śubhāśubhaphalairevaṃ mokṣyase karmabandhanaiḥ
saṃnyāsayogayuktātmā vimukto māmupaiṣyasi
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम्
samo'haṃ sarvabhūteṣu na me dveṣyo'sti na priyaḥ
ye bhajanti tu māṃ bhaktyā mayi te teṣu cāpyaham
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक्
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः
api cetsudurācāro bhajate māmananyabhāk
sādhureva sa mantavyaḥ samyagvyavasito hi saḥ
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति
कौन्तेय प्रति जानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति
kṣipraṃ bhavati dharmātmā śaśvacchāntiṃ nigacchati
kaunteya prati jānīhi na me bhaktaḥ praṇaśyati
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम्
māṃ hi pārtha vyapāśritya ye'pi syuḥ pāpayonayaḥ
striyo vaiśyāstathā śūdrāste'pi yānti parāṃ gatim
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम्
kiṃ punarbrāhmaṇāḥ puṇyā bhaktā rājarṣayastathā
anityamasukhaṃ lokamimaṃ prāpya bhajasva mām
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ